Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/13723 K.2012/2027

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, taahhüt nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taahhüt nedenine dayalı tahliye davasının mutlaka kiralayan tarafından açılması gerekir. Kiralayan durumunda olmayan malikin dava hakkı yoktur. Ancak yeni malik önceki malikin ve kiralayanın halefi olarak eski malik zamanında verilmiş taahhüde dayanarak dava açabilir.

Taahhüt nedeniyle açılacak tahliye davasının taahhüt edilen tarihi izleyen bir (1) ay içinde açılması veya bu süre içinde taahhüde dayalı olarak icra takibi yapılmış olması gerekir. Daha önce kiracıya bildirilen tahliye iradesinin süre koruyucu niteliği yoktur. Ancak yapılan icra takibi süreyi koruyacağından bir ay geçtikten sonra da dava açılabilir.

Olayımıza gelince; davacı vekili davalının 2007 yılından beri kiracı olduğunu, 15.01.2010 tarihinde tahliye edeceğine dair yazılı taahhüt verdiğini, tahliyesi için Taşova Noterliğinden düzenlenen noter ihtarının 15.09.2010 tarihinde tebliğ edildiğini bildirerek davalının tahliyesini istemiştir. Davalı duruşmalara katılmamış ve bir beyanda bulunmamıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere daha önce ihtar ile kiracıya bildirilen tahliye iradesi süreyi korumadığından yazılı taahhüt nedeniyle tahliye davasının taahhüt edilen tarihi izleyen bir ay içinde açılması yada bu süre içinde icra takibi yapılması gerekir. Davacı tahhütnamede tahliye edileceği belirtilen 15.01.2010 tarihinden itibaren bir ay içerisinde dava açmadığı gibi icra takibi de yapmamıştır. 6570 sayılı yasanın 7/a maddesi gereğince tahliyesi istenilen kiralanan için 14.03.2011 tarihinde dava açılmıştır. Bu durumda dava süresinde değildir. Mahkemece süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.