Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/15294 K.2012/3337

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından ... 5. İcra Müdürlüğünün 2006/17429 sayılı dosyasında başlatılan takipte 01/01/2005 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesine dayanılarak 2005 yılı şubat ayı ile 2006 yılı Haziran ayı arası 2005 yılı için aylık 8.000 TL, 2006 yılı için aylık 8.800 TL den 17 aylık kira alacağı 140.800 TL ile 10.446 TL faiz olmak üzere toplam 151.264 TL alacağın tahsili istenmiş, ödeme emrinin tebliği üzerine davalı vekili Haziran 2006 döneminde 1.517 TL dışında borçlu bulunmadıklarını, kira artışının yasal olmadığını belirterek takibe itiraz etmiştir.

Davacı vekili 2005 ve 2006 yılı için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla aylık 8.000 TL'den toplam 136.000 TL kira alacağından 51.000 TL'sinin haciz ihbarnamesi üzerine müvekkilinin borçlu bulunduğu 6. İcra Müdürlüğü'nün 2003/7055 sayılı dosyasına ödendiğini, geriye davalının 85.000 TL kira ve 8.912 TL faiz borcu bulunduğunu iddia ederek toplam 93.912,50 TL alacak yönünden itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise cevabında 6. İcra Müdürlüğünün 2003/7055 sayılı dosyasına 89/1 haciz ihbarnamesi ile kira borcunun 51.000 TL sinin ödendiğini kalan kira borcunun da uzun yıllardır devam eden kira ilişkisi nedeni ile avans şeklinde ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece davacının alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve davalı lehine inkar tazminatına karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 01/01/2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ve aylık kira bedeli konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı ödeme savunmasında bulunduğuna göre kira paralarının ödendiğini kanıtlamalıdır. İspat yükü davalı tarafta olup dava konusu alacak miktarı dikkate alındığında tarafların açık muvafakati olmadan ödeme savunması tanık beyanı ile kanıtlanamaz. Davalı kiracı, ödeme savunmasını kesin delillerle kanıtlamalıdır.

Davalı vekilinin ödeme savunmasına dayanak olarak gösterdiği makbuzlardaki imzaların davacı tarafça inkar edilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu'nca imza incelemesi yapılmış Adli Tıp Kurumunun 07/06/2010 tarihli raporunda inceleme konusu makbuzlarda atılan imzaların basit tersimli imzalar olmaları, teşhise elverir ölçüde materyal ve yazı unsuru içermemeleri nedeniyle aidiyetleri ve kiralayan ...’nin eli ürünü olup olmadıklarının

tespit edilemediği belirtilmiştir. Mahkemece davalının ticari defter ve belgeleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda dosyaya sunulan bilirkişi raporunda davalının defterlerinin kapanış tasdikini yaptırmadığı, kesin delil vasfını taşımadığı, kira bedelinin makbuz karşılığı olarak ödendiğinin davalı firmanın kayıtlarına muhasebe usulüne uygun olarak kaydedildiğini, ödemelerin ticari defterlere işlenmesi neticesinde kira bedeli olarak yatırıldığının kabul edilmesi halinde kira borcunun bulunmadığı, davalının 71,66 TL alacaklı olduğu belirtilmiş ise de, davalının ticari defterlerindeki ödemeye ilişkin kayıtlar kesin delil niteliği taşımamaktadır.

Davalının sunmuş olduğu makbuzlardaki imzaların davacıya ait olduğu Adli Tıp Kurumu tarafından belirlenemediğine göre davalı kira bedelini ödediğini yazılı belge ile kanıtlayamamıştır. Ne var ki cevap dilekçesinde "her türlü kanuni deliller" demek suretiyle yemin deliline de dayandığının kabulü gerekir. Mahkemece davalıya ödeme konusunda davacı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, makbuzlardaki imzaların çıplak gözle dahi aynı olduğunun anlaşıldığı, tanık beyanı ve ödemelerin davalının ticari defterlerine kaydedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.