Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/1771 K.2011/5956

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kişisel eşyaların iadesi davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi mümkün olmadığı taktirde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ... yönünden mahkemenin görevsizliğine davalı ... yönünden açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından davalı ... hakkında verilen karara ilişkin temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı ...’in kendisine sürekli şiddet uyguladığını ve evden kovduğunu evliliklerinin ilk haftasında elinden alınan ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacıya takılan takıların kayınpederi olan davalı ...’a verildiğinden davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına toplanan delillere, delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin dışına kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı tarafından kabul edilen takılara ilişkin temyiz itirazına gelince;

Mahkemece takıların davalı ...’in babası olan diğer davalı ...’a verilmiş olması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş ise de davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen 11.11.2010 tarihli dilekçesi ile düğünde takılan 23 adet küçük altının düğün salonu kirasına verildiğini, dava konusu zinciri dayısının eşinden geri vermek üzere ödünç aldıklarını ve 6 adet bileziği kuyumcudan kiraladıklarını düğünden sonra bunları iade ettiklerini, davacının, kendisi askerde iken ziyaretine geldiğinde 3 adet bileziği satarak yol masraflarını karşıladığını,

10 adet bileziğin ve 8 adet küçük altının ise davacı tarafından kendi isteği ile sermaye olarak verildiğini ve bu amaç doğrultusunda kullanmak üzere bozdurduğunu, 5 adet bilezik ile 10 adet küçük altının yemek odası takımının ve 26 adet küçük altının ise yatak odası takımının borcunun ödenmesi için davacı tarafından verildiği kabul edilmiştir. Düğünde geline takılan takılar kendisine bağışlanmış sayılır.

Bağışlanan bu takıların davacının rızası ile verildiği davalı tarafından kanıtlanması gerekir. Davalı, kadının kendi rızası ile ziynet eşyalarını verdiğini kanıtlayamadığından dava konusu ziynet eşyalarını davacıya iade ile mükelleftir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan ziynet eşyalarına ilişkin talebin tümden reddedilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.