KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2011/2862 E., 2011/7361 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Karar tarihi
- 24.12.2010
- Üçüncü şahıs
- —
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, itirazın kaldırılması, takibin devamı % 40 icra tazminatı ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, itirazın asıl alacağa ilişkin bölümünün kaldırılmasına takibin devamına, faize itirazın kaldırılması isteminin reddine ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-)Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-)Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;Borçlar Kanunu’nun 101/2 maddesi hükmü gereği borcun ifa olunacağı gün sözleşme ile belli edilmiş ise ihtar şartı aranmadan bu günün bitmesi ile borçlu mütemerrit olur.
Davalı, davacıya ait işyerinde kiracı olup taraflar arasında imzalanan 11.05.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin “Kira ödeme şekli ve zamanı” başlıklı 5.bölümünde, kiracının her ay aylık hesapların kapanmasından itibaren 7 gün içinde, KDV hariç, bir aylık satış bedelinin %15’i oranındaki kısmı kira bedeli olarak ödeyeceği öngörülmüştür.
Mahkemece, sözleşme hükümleri çerçevesinde davacının işlemiş faiz yönünden sorumluluğu belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken faiz başlangıç tarihinin takip talebine yazılmadığı gerekesi ile işlemiş faiz isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Öte yandan davacı vekilinin icra inkar tazminatı talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru değildir. Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2011/2862, K. 2011/7361, 4 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama