Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/3178 K.2011/8241

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine, davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece davalının itirazının kaldırılmasına ve kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından 17.09.2010 tarihinde başlatılan icra takibi ile 2010 yılı Nisan, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ayları kira alacağı 3.250,00 TL ile 1.040,00 TL işlemiş faiz toplamı 4290,00 TL toplam alacak talep edildiği anlaşılmaktadır. Borçlu itiraz dilekçesinde kira bedelini banka hesabına yatırdığını, borcu bulunmadığını, ilk ay kira bedelini elden verdiğini sözleşmede yazılı olduğunu bildirmiş ve borca itiraz etmiş, yargılama sırasında icra takibinin başladığı gün “Eylül 2010 kira bedeli” açıklaması ile yapılan 3200,00 TL ödemeye ilişkin ödeme belgesi sunmuş ancak bu belge ile yapılan ödemenin takipten önce mi yoksa sonra mı yapıldığı üzerinde durulmamış ve tarafların yapılan ödemeye ilişkin olarak beyanları alınmamıştır.

Öte yandan davalı tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan, “kartsız para yatırma” ibaresi ve kira ödemesi açıklaması ile kiraya verenin banka hesabına para yatırıldığı anlaşılan belgelerde belirtilen ödemelerin de hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaba katılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde davalı tarafından sunulan ödeme belgesine göre 17/09/2010 tarihli 3200,00 TL tutarındaki ödemenin hangi saatte yapıldığının ilgili bankadan sorularak tespiti ile bu ödeme ve davalı tarafça temyiz dilekçesi ekinde sunulan ödeme makbuzlarına karşı taraflardan diyecekleri sorularak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.