Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/3795 K.2011/5324

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir parça taşınmazda paydaşlığın giderilmesine ilişkindir. Mahkemece taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları paylı veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HUMK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların (ortakların) yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Davalılardan ...'e dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir tebligat, 6-7 Haziran 2009 Cumartesi-Pazar günlü gazete de ilanen tebliğ edilmiş ise de Tebligat Kanununun 29.maddesi ve Tebligat Nizamnamesinin 47/2 maddesi gereğince tebliğ olunacak evrak ve ilam suretinin bir ay müddetle mahkeme divanhanesine asıldığını bildirir ilan tutanaklarına dosyada rastlanılmamıştır.

Dairemizce 14.12.2010 günlü geri çevirme kararından sonra düzenlenen 27.1.2011 tarihli tutanak hükme esas alınamayacağından dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğine ilişkin yapılan tebligat yukarıda açıklanan esaslara uygun bulunmadığından geçersiz olup davada taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemez.

Mahkemece yöntemine uygun bir şekilde dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde satış kararı verilmesi hatalıdır.

Ayrıca kabule göre, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın mükerrer 138.maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, 31.12.2009 günlü Resmi gazetede yayımlanan Harçlar Yasası'nın Genel Tebliği'nin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümündeki açıklığa ve arttırma oranına göre taşınmazların satış bedeli üzerinden binde 9.9 nisbetinde karar harcı alınması gerekirken %0,9 harç alınması da doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.