Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/4481 K.2011/5591

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık 2 adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre 452 parselin satışına ilişkin hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak satış bedelinden borçlu davalı ...’e isabet edecek miktarın Karacabey İcra Müdürlüğü’nün 2008/4445 Esas sayılı icra dosyasına aktarılmasına karar verilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki “davalı ... hissesine düşen bedelin Karacabey İcra Müdürlüğü’nün 2008/4445 sayılı dosyasına aktarılmasına” ibaresinin çıkarılmasına ve hükmün HUMK.nun 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA,

2-Davalıların 442 parsel nolu taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya bir kaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMUK.nun 569.maddesi hükmü uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Dava konusu 442 parsel nolu taşınmaz paydaşlarından ...’ün dava açılmadan önce 8.4.2006 tarihinde ölmüş olduğu ve dosyada mevcut mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gözüken ...’ün davada taraf olmadığı, davaya dahil edilmeden hüküm verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece paydaşlardan ölü ... mirasçısı ...’e dava dilekçesi içeren duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edildikten sonra, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken,taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.