Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/4948 K.2011/9944

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile 03/01/1992 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi ile mülkiyeti davacı Belediyeye ait büfede kiracı olan davalının, kira akti sona erdiğinden BK 262.maddesi gereği kira aktinin feshi nedeniyle kullanmakta olduğu yerden tahliyesini talep etmiştir. Davalı ise, dava şartlarının oluşmadığını, kötü niyetle açıldığını, davacı belediyenin siyasi düşünce ile hareket ederek tahliyeyi sağlamaya çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece dava konusu taşınmazın davacı ... tarafından 2886 sayılı yasaya göre kiralanmış olup, tahliyesinin de aynı usulle yapılması gerektiği, bu nedenle mahallin en büyük mülki amirinin emriyle tahliye edileceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 3.1.1992 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın beton platform üzerine prefabrik olarak inşa edilmiş temelsiz bir yapı olduğu anlaşılmaktadır. Davacı vekili tarafından 16.3.2010 tarihinde keşide edilen ihtarname ile belediyenin kiralanana zabıta ve bilet satış kulübesi olarak kullanılmak üzere ihtiyacı bulunduğu bildirilerek 3.7.2010 tarihi itibariyle tahliye ve teslim edilmesi istenmiştir. Sonuç alınamaması üzerine 13.7.2010 tarihinde açılan dava ile tahliye isteminde bulunulmuştur.

13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Belediye Yasasının 15.maddesine göre belediye mallarının devlet malı statüsüne alındığı, böylece 2886 Sayılı Yasaya göre kiraya verilen belediye taşınmazları hakkında da anılan yasa hükmünün uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Bu yasanın uygulanmasında taşınmazın musakkaf veya gayrimusakkaf nitelikte olmasının önemi bulunmamaktadır.

2886 Sayılı Yasa’nın 75. maddesi gereğince idare bu yasa uyarınca kiraya verilen taşınmazların süre bitimi nedeniyle boşaltılmasını mülki amirden isteyebileceği gibi 6570 Sayılı Yasa’nın 12. maddesine dayanarak süre bitimi nedeniyle fuzuli şagil durumuna düşen kiracının Sulh Hukuk Mahkemesi’ne başvurarak tahliyesini de isteyebilir.

Bu durumda mahkemece bu hususlar üzerinde durulup işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.