KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2011/6438 E., 2011/9559 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2011
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Karar tarihi
- 17.02.2011
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira bedelinin tahsili için icra takibine yapılan itirazın iptali ve kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen kaldırılmasına, takibin devamına kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince:
Davacı dava konusu taşınmazı 13.05.2010 tarihinde iktisap etmiş, iktisap ettiğini ve kiraların kendisine ödenmesini 02.06.2010 tarihli ihtarla davalıya bildirmiştir.
İhtara rağmen kiralar ödenmeyince davacı önceki malikle davalı arasında akdedilen 07.09.2009 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanarak 267.2010 tarihinde tahliye talepli başlattığı icra takibi ile iktisap ettiği 13.05.2010 tarihinden sonraki 2010 yılı Mayıs-Haziran ve Temmuz aylar kirasını aylık 2.000 TL'den 6.000 TL kira 73.60 TL faiz ile birlikte toplam 6.073.60 TL'nin tahsilini istemiştir.
Ne var ki davalı adına çıkarılan Örnek 13 ödeme emrinde yasal ödeme süresi 30 gün, itiraz süresi de 7 gün gösterilmesi gerekirken, ödeme süresi 6 itiraz süresi olarak da 3 gün gösterilmiştir. Bu ödeme emri hukuki sonuç doğurmaz.
Otuz günlük ödeme süresi verilmeyen ödeme emrine dayalı olarak açılan davada temerrüt koşullarının gerçekleşmediği gözönünde bulundurularak tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2011/6438, K. 2011/9559, 26 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama