Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/7895 K.2011/12719

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalılar ve davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden inşaat nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece derdestlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde: davalının 01.04.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıların yıkılarak yeni bir iş merkezi yapılacağını belirterek kiralananın 6570 sayılı kanunu 7/ç maddesine göre tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise savunmasında ilk itiraz olarak tarafları konusu aynı olan Mahkemenin 2008/426 Esas 2009/1063 sayılı kararının davalı tarafından temyiz edildiği ve henüz kesinleşmediğinden, derdestlik itirazında bulunarak davanın reddini savunmuş, Mahkemece derdestlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.04.2004 başlangıç tarihli ve 4 yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 6570 Sayılı Gayri Menkul Kiraları hakkındaki Kanunun 7/ç maddesine göre kiralananın bulunduğu taşınmaz üzerindeki binaların yıkılıp yerine iş merkezi yapılacağını belirterek kiralananın tahliyesi için Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/426 Esas 2009/1063 Karar sayılı dosyasında tahliye davası açmıştır.

Bu davada mahkemece inşaat ruhsatı ve onaylı proje sunulmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir. Verilen ilk kararın vekalet ücretine hasren temyiz edildiği, dolayısıyla tahliyeye ilişkin hükmün kesinleştiği görülmektedir. Bu bakımdan daha önce açılmış olan dava, tahliye yönünden derdest bir dava niteliğinde kabul edilemez.

Bu nedenle işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.