Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/9684 K.2011/13825

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 8.400 TL kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda 3.8.2010 tarihli sözleşme ile aylık 1.400 TL bedelle kiracı olduğunu Ağustos-Kasım 2010 arası aylar kirası ile Ocak-Şubat 2011 aylar kirasını ödememesi nedeniyle kendisine temerrüt ihtarnamesi gönderildiğini, buna rağmen davalının bir ödemede bulunmadığını belirterek,davalının kiralanandan tahliyesini ve 8.400 TL kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Davalı, davacının yurt dışında olduğunu, Ağustos 2010 ayında da ekonomik sıkıntıları nedeniyle yeni kontrat yapamadığını, kira paralarını anlaştıkları üzere düzenli şekilde ödediğini, bazı aylarda aksamalar olduğunu, ancak ödemelerine dair kayıtlar tuttuğunu, halen kirasını düzenli şekilde ödemeye çalıştığını savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 3.8.2010 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 1.400 TL olarak belirlenmiş ve her ayın yirmibeşinde ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Davacı 9.3.2011 tarihinde keşide ettiği temerrüt ihtarnamesi ile Ağustos-Kasım 2010 arası aylar kirası ile Ocak-Şubat 2011 aylar kirasının otuz gün içinde ödenmesini talep etmiş, ihtarname davalıya 11.3.2011 tarihinde bizzat tebliğ edilmiştir. Davalı verilen yasal süre içinde bir ödemede bulunmadığından temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağının tahsili için işbu dava açılmıştır.

Mahkeme, her ne kadar kiralananın niteliği ve belediye sınırları içinde kalması nedeniyle uyuşmazlığın çözümünde 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun’un 7 / e maddesinin uygulanması gerektiğini ve temerrüde ilişkin usuli şartların gerçekleşmediğini belirterek, davanın reddine karar vermiş ise de, temerrüde ilişkin Borçlar Kanunu’nun 260. maddesi genel bir hüküm olup hem 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun kapsamına giren yerler için, hem de bu yasa kapsamı dışında kalan taşınmazlar için uygulanır.

6570 Sayılı Yasa’nın 1. maddesi bunu açıkça hüküm altına almıştır. Kiralananın belediye sınırları içinde ve musakkaf bulunması Borçlar Kanunu’nun 260. maddesinin uygulanmasına engel değildir. Diğer yandan davacının muaccel hale gelen kiraların ödenmesi konusunda yasaya uygun şekilde keşide ettiği temerrüt ihtarnamesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Bu nedenle Borçlar Kanunu’nun 260. maddesine dayanılarak açılan davada temerrüt olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve kira alacağı bulunup bulunmadığının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.