Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/10422 K.2013/3290

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı ve kiralanan aracın kaza yapması nedeniyle araçta meydana gelen değer kaybından oluşan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne, 3.500,00 TL'nin 10.05.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin aracın teslim tarihine (kiralayana iade) ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili,dava dilekçesinde,davacının sahibi olduğu...plakalı aracın dava dışı Tepebaşı Belediyesine tahsis etmesi için davalı şirkete 01.03.2010 tarihli kira sözleşmesi ile kiraladığını, aracın 20.02.2010 tarihinde davalı tarafa teslim edildiğini,kiralama nedeniyle davalının günlük 80 TL ödemesi gerektiğini,ancak aracı teslim alan davalının İstanbul’a gönderdiği sırada aracın yolda arızalandığını ve kaza yaptığını, 24.04.2010 tarihinde aracın hasarlı şekilde yeniden davacıya teslim edildiğini, kaza nedeniyle aracın kasko priminin arttığını, değerinin düştüğünü,

davalının 63 günlük kullanım karşılığı olan kira bedelini ödemediğini belirterek 63 günlük araç kullanım bedeli olan 5.040,00 TL’den fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 1.500,00 TL ve araçta kaza nedeniyle oluşan değer kaybı 4.000,00 TL’den fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 2.000,00 TL olmak üzere toplam 3.500,00 TL’nin 29.04.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,cevap dilekçesinde, kiralanan aracın davacı iddiasının aksine 24.04.2010 tarihinde değil, 25.03.2010 tarihinde sağlam olarak kiralayana teslim ettiklerini, kiralanan aracın 01.03.2010 tarihinde davacıdan teslim alındıktan sonra araçta çıkan arıza ve bakım sorunları nedeniyle 25.03.2010 tarihinde davacıya teslim edildiğini,aracın şirkette çalışırken hatalı kullanım sonucu arızalandığını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne, 3500 TL alacağın tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.03.2010 başlangıç tarihli araç kiralama sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin üçüncü maddesinde kira süresinin 31.12.2010 tarihinde sona ereceği düzenlenmiştir. Kiralanan aracın davalıya 01.03.2010 tarihinde teslim edildiği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki ihtilaf aracın davacı kiralayana hangi tarihte teslim edildiğine ilişkindir.

Davacı tarafça aracın davacıya 24.04.2010 tarihinde teslim edildiği iddia edilmiş,davalı tarafça bu teslim tarihine karşı konularak aracın 25.03.2010 tarihinde davacıya teslim edildiği savunulmuştur. Kiralanan aracın kiralayana iade ve teslim tarihini davalı kiracı kanıtlamakla yükümlüdür. HUMK'nun 288.maddesi gereğince teslim ancak yazılı belge ile kanıtlanabilir.

Bu durumda mahkemece kiralananın davacıya teslim tarihi araştırılarak davalıya aracın teslim tarihini kanıtlamak üzere uygun mehil verilmeli,gerektiğinde yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, mahkemece, “...bilirkişi raporunda, aracın davalıda kaldığı 01.03.2010 ile 24.04.2010 tarihleri arasındaki günlük 80 TL'den 55 güne ilişkin kira bedeli 4.400 TL ve hasar nedeniyle araçta oluşan değer kaybı 2.000 TL olarak bildirmiştir. Bilirkişi, davalının belirttiği tarihte teslim edildiğinin kabul edilmesi halinde kira kaybının 2.000,00 TL ve yine değer kaybının 2.000,00 TL olacağını bildirmiştir.

Her iki miktar toplamı olan 6.400,00 TL ve 4.000,00 TL talep edilen miktarın üzerindedir. Bu nedenle talep ile bağlı kalınarak dava kabul edilmiştir...”gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de,fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılmış bir davada mahkemece kesin olarak haklı bulunan alacak miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde muğlak ve tereddüt uyandıracak şekilde hüküm verilmesi de doğru değildir.