Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/10982 K.2012/14266

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı ve davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı şirket vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 1.011.390.20 TL alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 711.390.20 TL üzerinden iptaline, fazlaya ilişkin istemin ret edilmesi üzerine hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan sağlık malzemelerinin kiralanmasına ilişkin beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davacı, davalının açtığı Özel ... Hastanesi'nin kardiyoloji ve KVC hizmetinde kullanılmak üzere bir kısım makine, teçhizat ve aletleri davalıya kiralamış, ayrıca bu bölümlerle ilgili sarf malzemelerinin temini işini üstlenmiştir.

Sözleşmenin özel şartlar bölümü B / 8 maddesinde de makine, ekipman ve teçhizatın aylık kira bedelinin 50.000 TL olup, sarf malzemelerinin ayrıca faturalandırılacağı ve fatura bedellerinin takip eden ayın yirmisinde ödeneceği kararlaştırılmıştır.

Davacı, Eskişehir 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009 / 963 sayılı icra dosyasında 9.1.2009 tarihinde başlattığı icra takibi ile Temmuz- Aralık 2008 arası aylar kira parası 300.000 TL ile sağlık hizmeti bedeli içerikli oniki adet faturadan kaynaklanan 711.390.20 TL olmak üzere toplam 1.011.390.20 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalının borcu olmadığından söz ederek takibe itiraz etmesi üzerine açılan işbu davada, uyuşmazlığın çözümüne yönelik olarak tacir olan her iki tarafın ticari defterleri incelenmiştir. Her ne kadar söz konusu defterlerin kapanış tasdikleri olmadığından Türk Ticaret Kanunu gereği yöntemine uygun tutulduğu söylenemez ise de, iki adet toplam 450.000 TL kira bedeli faturası dışında defter kayıtları birbirini doğrulamaktadır.

Bu çerçevede davacının ticari defterlerine göre davalıya 28.4.2008-31.3.2009 tarihleri arasında 2.250.257.50 TL'lik satış ve 1.088.867.30 TL'lik tahsilat yapılmıştır Bu durumda davacının alacağı 1.161.390.20 TL olmaktadır. Davalının ticari defterlerine göre ise, davalı davacıdan 1.800.257.50.- TL'lik alış yapıp buna

./..

karşın 1.088.867.30 TL'lik ödemede bulunmuştur. Buna göre kalan borcu 711.390.20 TL'dir. Kaldı ki davalının defterlerinde borç olarak gözüken miktar davacının icra takibinde talep ettiği sağlık hizmetleri bedeli ile aynıdır. Yargılama sırasında davalı yaptığı ödemelerin kira bedeline ilişkin olduğunu, peşin olarak fazladan ödeme yapıldığını savunmuş ise de, kira bedellerini ödediğini kanıtlama yükümlülüğü davalı kiracıya aittir.

Defter kayıtlarında yer alan 1.088.257.50 TL'lik ödeme ise ticari defterlerine “sağlık hizmet bedeli” olarak geçmiştir. Davalının bunun dışında yapmış olduğu bir ödemesi bulunmamaktadır. Yine defter kayıtları itibariyle 711.390.20 TL olarak borçlu gözüktüğünden, bu borç takip konusu yapılan sağlık hizmeti bedeline yöneliktir ve yapılan yargılama sonucu da mahkemece bu alacağa yönelik itirazın iptaline karar verilmiştir.

Davalı ise takip konusu yapılan kira borcunu ödediğine ilişkin bir belge ya da kayıt sunamamıştır. Diğer yandan aylık kira parası 50.000 TL iken bir şirketin 1.088.867,30 TL kira parasını peşinen ödemesi ticari hayatın olağan akışına aykırıdır. Davalı tarafından takip konusu edilen kira paralarının ödendiği kanıtlanamadığından mahkemece davanın tümden kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.