Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/11576 K.2012/13513

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibin yapılan itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüyle, itirazın kaldırılmasına ve asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde davalının 01.06.2005 tarihli kira sözleşmesi ile kiracısı olduğunu, sadece ilk yıl kira parasını ödediğini, sonraki yıllara ilişkin kira parasını ise ödemediğini, 01.06.2009 tarihinde de kiralananı tahliye ettiğini, ödenmeyen kira paraları için icra takibi başlattıklarını, davalının haksız olarak itiraz ettiğini, belirterek itirazın kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı itirazında alacaklıya borcu olmadığını belirtmiştir.

Taraflar arasında 01/06/2005 tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde yıllık kira parası 4400 TL olarak belirtilmiş, aylık kiralar ise 200 TL olarak belirtilerek çelişki yaratılmış ise de, davacı kiralayan kira parasının 2400 TL olduğunu belirttiğinden buna ilişkin bir uyuşmazlıkda bulunmamaktadır.

Kira sözleşmesinde kira parasının yarısının 5 Temmuz'da, yarısının da 5 Şubat'a ödeneceği, ayrıca yıllık %10 kira artışı uygullanacağı kararlaştırılmıştır. Davacı tarafından ... İcra Müdürlüğünün 2011/1758 E. sayılı takip dosyasından yapılan icra takibi ile davacı kiralayan, 2400 TL 2006 yılı kira parası, 2640 TL 2007 yılı kira parası, 2880 TL 2008 yılı kira parası, 2340 TL 2009 yılı kira parası ve işlemiş faizleri olmak üzere toplam 13.244,34 TL alacak talep etmiştir.

Mahkemece alınan 14.10.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda, davacı kiralayan, davalının kiralananı 01.06.2009 tarihinde tahliye ettiğini kabul ettiğinden, 2009 yılı kira parasının talep edilemeyeceğini, 2006 yılı kira parasının sözleşmedeki artış oranı ile 2640 TL olduğunu, 2007 yılı kira parasının 2904 TL olduğunu, 2008 yılı kira parasının da 3194 TL olduğunu, davalının 2006, 2007, 2008 yılları kira bedellerini ödediğini ispatlayamadığını, bu nedenle 8.738 TL kira alacağına ve 2.617 TL işlemiş faizine itirazının haksız olduğunu belirtmiştir Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda,

itirazın kaldırılması talebinin kısmen kabulü ile 8.738,00 TL asıl alacak 2.617 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın kaldırılmasına, asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından, kira borcunun olmadığı mahkemece ödemelerinin araştırılmadan karar verildiğini, 09.03.2009 tarihinde 5000 TL banka kanalı ile ödemede bulunduğunu bunun dahi nazara alınmadığını belirterek kararı temyiz etmiş, temyiz dilekçesine, 09/03/2009 tarihli para yatırma makbuzunu eklemiştir. Davacı temyize cevabında, davalının temyiz aşamasındaki ödediğini iddia ettiği kısımın takip konusu edilmeyen 2005 kirasına mahsup edildiğini beyan etmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinde kira parasının her yıl %10 arttırılacağı belirtilmiş, ise de, davacı kiralayan tarafından icra takibinde, 2006 yılı kira bedeli artış hükmü uygulanmadan 2400 TL olarak istenilmiş, 2007 ve 2008 yılları kira paraları da, %10 artış oranın altında kalan miktarlarda artış yapılarak talep edilmiştir. Bu durumda mahkemece taleple bağlı kalınarak, itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda sözleşmedeki artış hükümlerine göre hesap edilen miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi, doğru olmamıştır.

Öte yandan, davalı temyiz dilekçesine, 09.03.2009 tarihli davacının hesabına 5000 TL yatırıldığına dair makbuz fotokopisi ekleyerek ödeme iddiasında bulunmuş, davalı temyize cevabında ödemenin kira ödemesi olduğunu kabul ederek, 2005 yılı kira parasına mahsup edildiğini belirtmiştir. Ancak, 2005 yılı kira parasının 2400 TL olduğu, yapılan ödemenin ise 5000 TL olduğu nazara alınarak, davalı tarafından yapılan ödemeninde mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.