KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2012/11750 E., 2012/11072 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Eylül 2012
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- İtirazın kaldırılması ve Tahliye
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine baş vurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve icra takibinde aylık kira miktarına itiraz edilmeyerek kesinleşen kira alacağının ödendiğinin İİK.'nun 269/c maddesinde yazılı belgelerle kanıtlanamamasına göre davalının kira alacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince:
Davacı kiralayan, davalı kiracı ile aralarında akdedilen sözlü kira sözleşmesine dayanarak 2001 yılı Ağustos-Eylül ayları arası dört aylık 400 TL'den toplam 1.600,00 TL'nin tahsili için ... 2 İcra Müdürlüğü’nün 2011/4836 Esas. sayılı dosyasında tahliye istemli icra takibi yapmıştır. Ne var ki, davalı adına çıkarılan örnek 13 ödeme emrinde itiraz ve ödeme süreleri gösterilmemiş, ödeme emrinin bu kısımları boş bırakılmıştır.
Matbu olarak düzenlenen ödeme emrinin dip not kısmında gösterilen sürelere değer verilemez. Otuz günlük ödeme süresi verilmeyen ödeme emrine dayalı olarak açılan davada temerrüt koşullarının gerçekleşmediği göz önünde bulundurularak tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2012/11750, K. 2012/11072, 5 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama