Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/11865 K.2012/11124

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmemesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur.Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş,karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde;davalının kiracı olduğunu, kira bedelini ödemediğinden davalı hakkında icra takibi yaptığını, ödeme emrine itiraz etmediği gibi yasal süresi içerisinde de itiraz etmediğinden temerrüdün gerçekleştiğini belirterek, kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesini istemiştir.Davalı ise taşınmazın kendisine ait olduğunu daha sonra ortağına verdiği vekaletnameyle taşınmazın davacıya satıldığını kira sözleşmesinin baskı üzerine imzalatıldığını bu konuda genel mahkemede dava açacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 24.3.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde, kiralayan ..., kiracılar ise ... (vekaleten), ...ve ...(...) olduğu ve sözleşmeyi kendi adına asaleten ...'a vekaleten ...ile Gülhan Karakaş'ın imzaladıkları anlaşılmıştır.Kira sözleşmesinde kiracı birden fazla olup,

kiracılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmaktadır.Kiracılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan ödeme emrinin kiracıların hepsine gönderilmesi ve tebliğ edilmesi davanın da tüm kiracılar aleyhine açılması gerekir.Somut olayda icra takibi tüm kiracılar hakkında yapıldığı halde tahliye davası kiracılardan ... hakkında açılmıştır.Tahliye davasının bölünmesi mümkün bulunmadığından ve kiracılar arasında mecburi dava arkadaşlığı olduğundan davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçeyle tahliyeye karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.