KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2012/12193 E., 2012/14453 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Kasım 2012
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- İtirazın kaldırılması ve tahliye
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile itirazın kısmen kaldırılmasına ve davalı kiracının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davalılardan kiracı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı ...'ın tahliye istemine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; alacaklı tarafından 2009 yılı Temmuz, Kasım ve Aralık aylarına ait 3 aylık ödenmeyen kira bedeli toplamı 3000 TL'nin tahsili için başlatılan icra takibinde ödeme emri davalı ...'a 15.9.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, bu ödeme emri ile davalıya 30 günlük ödeme süre verildiği anlaşılmıştır. İ.İ.K.269/1 maddesi göndermesi ile BK’nun 260.maddesi gereğince 30 günlük ödeme süresinin dolması beklenmeden alacaklı tarafından icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunulamaz. Dava 30 günlük yasal süre sona ermeden 15.10.2010 tarihinde açılmıştır. Ödeme süresi geçmeden temerrüt oluşmayacağından tahliyeye karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
3- Davalı borçlu kefil ...'ın temyiz itirazlarına gelince; gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararda ''davalı borçlunun itirazının kaldırılmasına'' denilmek suretiyle sadece borçlu kiracı ... hakkında karar verildiği, borçlu kefil ... hakkında karar kurulmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece borçlu kefil hakkında da olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2012/12193, K. 2012/14453, 8 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama