Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/12523 K.2012/14676

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlu tarafından yasal sürede itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve %40 icra tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin kısmen kabulüne ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere ve temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının tahliyeye ve yıllık kira miktarına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının ödediği kira bedelinin mahsubuna yönelik temyiz itirazlarına gelince. Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 15.8.2008 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesinde yıllık kira bedeli 66.000 TL olarak belirlenmiş ve her yılın Nisan ayının birinci günü ödeneceği, sözleşmenin özel şartlar bölümünün 7. maddesinde ise yıllık kira artışının Tefe+Tüfe ortalamasının yarısı oranında olacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar.

Davacı 21.6.2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.4.2011 tarihli kira bedeli 78.372,07 TL ve 1488 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 79.860,07 TL'nin tahsilini istemiş, davalı itirazında yıllık kira bedeli olan 24.000 TL'nin davacı alacaklıya ödendiğini bildirmiş,

yargılama sırasında 2010-2011 kira ödemesi açıklamasıyla 28.4.2010 tarihinde bankaya 20.000 TL yatırdığına ilişkin dekont ibraz etmiştir.Mahkemece takipten önce ödenen bu miktarın mahsubu ile kalan miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken davalı beyanı ve bilirkişi raporu dikkate alınarak ödemenin icra takibinde takip edilen döneme ilişkin olmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.