Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/1394 K.2012/2030

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, 15.000-TL ziynet bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 10.502-TL ziynet bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, Kemalpaşa 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2007/31 esas karar sayılı boşanma davasında taarfların boşanmalarına karar verildiğini ve talep konusu ziynet bedelinin kuyumcu bilirkişi tarafından düzenlenen 08.02.2008 tarihli raporda 20.642-TL olarak tespit edildiğini, görülen boşanma davasında ziynet eşyaları yönünden fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulduğunu, o dosyada 3.000-TL kısmının kabulüne karar verildiğini, bu dava ile fazlaya ilişkin saklı tutulan haklarından 15.000-TL ziynet bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili Kemalpaşa 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2007/31 esas sayılı dosyanın hala Yargıtay’da olduğunu, dosyanın beklenmesi gerektiğini, davacının fazlaya ilişkin haklarını ikinci kez saklı tutamayacağını, boşanma davasının ferileri ile birlikte temyiz edildiği için kesin bir alacak henüz mevcut olmadığını, ayrıca mahkeme gerekçesinde ziynet bedelinin 5.310-TL olarak belirlendiğini, ancak bu kadar miktar üzerinden talepte bulunulabileceğini, 3.000-TL kısım verildiği için bakiye 2.310-TL alacak kaldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Kemalpaşa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2007/31 esas ve 2008/231 karar sayılı ilamın kesinleştiği, davacıya takılan altınların düğünden hemen sonra kasaya konulması için davacının elinden alınıp bir daha iade edilmediği, bu durumun sabit olduğu, önceki dosyada bilirkişi raporu aldırılıp ziynet bedelinin 13.502-TL olarak tespitinin yapıldığı, sehven gerekçeli karara 5.310-TL olarak yanlış yazıldığı, bu nedenle davacının talep ettiği ziynetlerin bedelinin 13.502-TL olduğu benimsenerek,

3.000-TL kısım için boşanma davasında karar verildiğinden ve fazlaya ilişkin hakları saklı tutulduğundan bahisle 10.502-TL ziynet bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kemalpaşa 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 11.07.2008 tarih ve 2007/31 esas ve 2008/231 karar sayılı ilamı ile tarafların boşanmalarına ve 3.000-TL ziynet bedelinin davalı kocadan alınarak davacı eşe verilmesine karar verilmiştir. Bu karar Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 10.12.2009 tarihli ilamı ile onanmıştır. Söz konusu boşanma davasında davacı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000-TL ziynet bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Ziynet bedeli yönünden kuyumcu bilirkişi inceleme yapmış ve 08.02.2008 tarihli raporunda 70 adet çeyrek altın 3.570-TL, 70 adet yarım altın 7.140-TL, 1 adet binlik altın 550-TL, 1 adet beşibiryerde altın 1.100-TL, 3 adet tam ziynet altını 612-TL, 1 adet 22 ayar bilezik 590-TL, 2 adet 22 ayar Erzurum burması 1.770-TL ve 15 adet hediyelik 12 gram bilezik 5.310-TL olmak üzere toplam değerinin 20.642-TL olduğunu belirlemiştir.

Davacı ziynetlerin karşılığı olarak 3.000-TL bedelini kesinleşen boşanma davası ile aldığından bakiye 17.642-TL ziynet alacağı kalmıştır. Bu kararın kesinleşmesinden sonra açılan ziynet bedelinin tahsili davasında yine fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 15.000-TL bedelin tahsilini talep etmiştir. Mahkeme 08.02.2008 tarihli bilirkişi raporu esas almasına rağmen hesap hatası yapılarak 15.000-TL yerine 10.502-TL ziynet bedelinin tahsiline karar vermiştir.

Kesinleşen boşanma davasında ziynet bedeli 20.642-TL olarak belirlendiğinden ve ilk karar ile hükmedilen 3.000-TL'nin düşülmesinden sonra bakiye 17.642-TL üzerinden talep edilen 15.000TL ziynet bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 15.000-TL yerine 10.502-TL ziynet bedelin tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.