Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/14280 K.2013/7726

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, kira alacağının tahsiline yönelik olarak başlatılan icra takibine itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.07.2001 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye konu yerin düğün salonu olup, ticari işletme ile ilgili olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından 25.09.2008 tarihinde başlatılan icra takibinde 01.07.2005 – 01.07.2006 tarihleri arası için 62.958,00 TL kira farkı ile, 45.025,00 TL işlemiş avans faizi olmak üzere toplam 107.983,00 TL nin tahsiline karar verilmesi istenilmiştir. Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, asıl alacakla ilgili talebin kabulü ile 62.958,00 TL asıl alacağa yönelik itirazın iptaline, faizle ilgili talebin ise kısmen kabulü ile 16.344,51 TL işlemiş faize yönelik itirazın iptaline fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanunun 2. maddesinin birinci fıkrasında, bir miktar paranın ödenmesinde temerrüde düşen borçlunun, sözleşme ile aksi kararlaştırılmadıkça, geçmiş günler için 1 inci maddede belirlenen orana göre temerrüt faizi ödemeye mecbur olduğu açıklandıktan sonra aynı maddenin ikinci fıkrasında, Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise, arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizinin bu oran üzerinden istenebileceği, söz konusu avans faiz oranı,

30 Haziran günü önceki yılın 31 Aralık günü uygulanan avans faiz oranından beş puan veya daha çok farklı ise yılın ikinci yarısında bu oranın geçerli olacağı açıklanmıştır. Türk Ticaret Kanununun 21. maddesi hükmüne göre de, tacirin borçlarının ticari olması asıldır.

Anılan hükümler birlikte değerlendirildiğinde, avans faizi istenebilmesi için borçlunun tacir olması ve borcun da ticari işletmesi ile ilgili olmasının yeterli olduğunu ayrıca alacaklının da tacir olması gibi bir zorunluluğun bulunmadığını kabul etmek gerekir.

Taraflar arasında 01.07.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, kira alacağına avans faizi uygulanıp uygulanamayacağı noktasında toplanmaktadır. Kira sözleşmesine konu taşınmaz taraflar arasında işyeri olarak kullanılmak üzere kiralanmıştır. TTK ‘nun 3. maddesi gereğince ticari bir işletmeyi ilgilendiren bütün muamele,fiil ve işler ticari işlerdendir.

Aynı Yasa’nın 21/2. maddesi gereğince, taraflardan yalnız biri için ticari iş mahiyetinde olan sözleşmeler, kanunda aksine hüküm olmadıkça diğeri için de ticari iş sayılır.

Bu açıklamalar karşısında davacı taraf alacağa avans faizi yürütülmesini istemiş olup davalının tacir olması ve işin de ticari işletmeye ilişkin bulunması nedeniyle asıl alacağa davacının istemi gereği avans faizine hükmetmek gerekirken talebe de aykırı olarak takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle takibin devamına hükmedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.