Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/14385 K.2013/7833

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının aynen iadesi olmazsa bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine kararı verilmesine üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, tarafların boşandıklarını, davalının 23.8.2002 tarihli mehir senedi ile davacıya 250 gram altın ödeyeceğini taahhüt ettiğini ancak boşanmanın kesinleşmesine rağmen davalının davacıya 250 gram altını ödemediğini belirterek 250 gram altının aynen verilmesini, aynen verilmesi mümkün olmadığı takdirde bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde, boşanma kararının henüz kesinleşmediğini, davacıya evlenirken önce 125 gram altın takıldığını,daha sonra evliliğin 3-4.yılında 125 gr daha altın takıldığını hepsinin aynı model bilezik yapıldığını ve kuyumcudan aynı model bilezik olarak 10.9.2005 tarihinde alındığını,davacının bu para ile önceki evliliğinden olma çocuklarına araba aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece mehir senedinde yazılı altınların davalı tarafından alınıp davacıya takıldığı, ancak altınların davalıda kaldığının davacı tarafından kanıtlanamadığı gerekçeleriyle istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı,23.8.2002 tarihli mehir senedi başlıklı belgeye dayanmıştır. mehir senedi özellikle Anadolu'da yaygın bulunan bir nevi çeyiz senedi niteliğinde borç doğuran borcun varlığını gösterir bir belgedir. 23.8.2002 tarihli çeyiz senedinde “...herhangi bir ayrılık vuku halinde damat ... tarafından gelin ...'a 250 gr altın ödeneceği...” açıkça yazılmış ve senet ... ve iki tanık tarafından imzalanmıştır. Bu belge boşanma şartına bağlı olarak düzenlenmiş,borç doğuran bir belgedir.

Davalı tarafın senet altındaki imzaya itirazı bulunmamaktadır. Tarafların 1.2.2011 tarihinde kesinleşen ilam ile boşandıkları hususu dosyada mevcut nüfus kaydı ile sabittir. Böylece senette yazılı şart (boşanma) gerçekleşmiştir. Borç muaccel hale gelmiştir. Davacı kadına evlilik sırasında ya da evlilik içinde takıldığı kabul edilen bileziklerin davada dayanılan mehir senedinde yazılı altınlar olarak kabulü mümkün değildir.

Zira mehir senedinde boşanma halinde verilecek altın(mehir) belirlenmiştir. Evlilik sırasında ya da evlilik içinde davacı kadına takılan (hediye edilen) ziynet eşyalarının bu senette yazılı altınlara karşılık verildiğinin kabulü doğru değildir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.