Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/14483 K.2013/7764

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, ziynet eşyalarının aynen veya bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 8 adet bileziğe yönelik temyiz itirazlarına gelince ; davacı vekili, sekiz adet bilezik ile birlikte dava dilekçesinde belirttiği diğer ziynet eşyalarının aynen iadesini mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 14.4.2011 tarihli kararda sekiz adet bilezik ve diğer ziynet eşyası yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karar dairemizin 27.12.2011 tarihli ilamında davalının sair temyiz itirazları reddedilerek sadece sekiz adet bileziğin davalı tarafından bozdurulduğuna ilişkin davacı tarafa yemin teklif hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sırasında davacı belirtilen hususta yemin teklif hakkını kullanmış, davalı da yemin etmiştir.

Bu kez mahkemece davacının, düğünde takılan ziynet eşyalarını davalının alıp bozdurduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Nevar ki mahkemenin 14.4.2011 tarihli hükmü dairemizin 27.12.2011 tarihli bozma kararı ile sadece 8 adet bilezik yönünden bozulmuş olup mahkemenin ilk kararında yer alan bilezikler dışındaki ziynet eşyaları yönünden bozma kararı bulunmadığından ve bozma ilamının tebliğine rağmen taraflarca karar düzeltme istenmediğinden bilezikler dışındaki ziynet eşyaları hakkında verilen 14.4.2011 tarihli hüküm kesinleşmiş olduğundan bunlar yönünden yeniden hüküm tesisine yer olmadığı gözardı edilerek

17.5.2012 tarihinde kurulan hükümde bir ayrım yapılmaksızın '' davanın reddine'' ifadesinin kullanılması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.