Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/14484 K.2013/8291

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali istemidir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 01.06.2003 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı ve kefil olan davalıların 2006 yılı kira bedelini ödemediklerini, ödenmeyen kira bedeli için yapılan takibe itiraz ettiklerini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının dayandığı kira sözleşmesini kabul etmediklerini,01.06.2003 tarihli kira sözleşmesindeki imzanın davalı ...’a ait olmadığını, davalı ...’ın 01.07.2003 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu ve bu sözleşmede kiralayanın ... olduğunu, davacının husumet ehliyetinin bulunmadığını bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.Yapılan imza incelemesi sonucunda 01.06.2003 tarihli kira sözleşmesinde imzanın davalı ...’a ait olduğu, davacı adına atılı bulunan imzanın davacıya ait olmadığı belirlenmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı sözleşmedeki imzanın davalıya ait olduğu ancak, kiralayan sıfatıyla atılan imzanın kendisine ait olmadığı, bu nedenle sözleşmenin hüküm ifade etmeyeceği gerekçesiyle davalının kabul ettiği kira bedeli üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, davacının kiralayanın sıfatına karşı çıkmış ise de, mahkeme davacının kiralayan sıfatını kabul ederek hüküm kurmuştur. Davalı Mahkeme kararını temyiz etmediğinden kararın gerekçesi davalı yönünden kesinleşmiştir.Kaldı ki davalının 01.06.2003 tarihli kira sözleşmesini imzaladığı bilirkişi raporlarından anlaşılmış, davacı da sözleşmedeki imzanın kendisine ait olduğunu beyen etmiştir. Bu durumda davacının kiralayan sıfatı kesinleşmiştir. Mahkemece, 01.06.2003 tarihli kira sözleşmesi esas alınarak uyuşmazlığın çözümü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.