Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/1464 K.2012/9590

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiralananın 3.kişilere devrinin kiralayan tarafından engellenmesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalıların miras bırakanı kiralayan ... ile davacı arasında düzenlenen bir yazılı kira sözleşmesi 01.08.1998 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli olup, kiralanan, fırın ve depo olarak davalıya kiralanmıştır. Sözleşmenin hususi şartlarının 1.maddesinde, kiralananın bir başkasına devir ve ciro edilemeyeceği kararlaştırılmıştır.

Kiralayan ... tarafından imzalanan 24.04.2001 günlü makbuz ve muvafakattır başlıklı ve iki maddeden oluşan belgede ise, kiralayan; kiralanan fırının, kiracı tarafından dilediği kişilere devir ve ciro etmekte serbest olduğunu, yapılmak istenen devir ve ciroya herhangi bir şekilde engel olunduğunda, kiracının uğrayacağı zararın 70.000 dolar olduğunu kabul ettiğini, kiracının bu meblağı kendisinden tahsil etmek için müracaat veya dava etmesi halinde, bu konuda her türlü itiraz ve dava hakkından tek taraflı olarak feragat ettiğini beyan ve taahhüt etmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, 24.04.2001 tanzim tarihli belgeyi dayanak yaparak, kiralanan mecurun başkalarına devredilmesi girişimlerinin kiralayan tarafından engellenmesi nedeniyle borçlarını ödeyemediğini, fırınına haciz geldiğini, ekonomik sıkıntıya düştüğünü belirterek, belgede düzenlenen tazminat miktarından şimdilik 50.000 dolar tazminatın, kiralayanın mirasçıları olan davalılardan tahsilini istemiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuş, mahkemece talebin cezai şart olduğu kanaatiyle, bilirkişilerce belirlenen ve devir sırasında alınması gerekecek hava parasına endeksli olarak bulunan tutardan yapılan indirim neticesinde, 14.900 doların davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında, 24.04.2001 günlü makbuz ve muvafakattır başlıklı belgenin düzenlenmiş olduğu ve kesinleşmiş mahkeme ilamına dayalı olarak da, kiralayan tarafından düzenlendiği anlaşılan bu belge konusunda, taraflar arasında bir uyuşmazlık kalmamıştır. Belgeyi elinde bulunduran davacı kiracının bu belgeye dayalı olarak kiralananı dilediği gerçek veya tüzel kişilere devretmesinde hiç bir yasal engel bulunmamaktadır. Davalı kiraya verenin davacı kiracının devre ilişkin ihtarına karşı 27.02.2002 tarihli cevabi ihtarın bütünüyle değerlendirilmesinde devre engel olunduğu sonucu çıkarılamamaktadır. Bu konuda dinlenen tanık ifadeleri ise duyuma dayalıdır.

Uyuşmazlığa neden olan 24.04.2001 tarihli belgenin sonradan doldurulduğu iddiasının kanıtlanamaması nedeniyle varlığının kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olması içeriğinin tartışılmasına engel teşkil etmez. Buna bağlı olarak, davacı kiracının istediği tazminat hava parası olarak nitelendirilip cezai şart hakkının doğduğu kabul edilemez. Açıklanan bu nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekirken davacı kiracının dinlettiği tanıkların duyuma bağlı ifadeleri esas alınarak belgenin yorumunda yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.