Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/14679 K.2013/6826

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kişisel (ziynet) eşyanın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde tarafların 2007 yılında evlendiklerini, 29.10.2010 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, tarafların boşanma aşamasında imzaladıkları protokolde ziynet eşyalarının iadesine yönelik herhangi bir düzenleme yapılmadığını, boşanma davasının çekişmeli boşanma davasına dönüşmemesi için boşanma işlemi gerçekleştikten sonra davalı tarafından müvekkiline ait takıların ve paranın iade edileceğine dair söz verilmesine rağmen iade edilmediğini belirterek ziynetlerin aynen iadesini,

mümkün olmadığı takdirde değerlerinin belirlenerek yasal faizi ile birlikte fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 43.370,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili,ilgili protokolde belirtilen diğer tüm eşyalar ibaresinin ziynet eşyalarını da kapsadığından ziynet eşyaların davalıya bırakıldığını,altınların bir kısmının bozularak davacıya araba alındığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflarca imzalanan 29.9.2010 tarihli protokolün 5. maddesi “ev eşyaları” başlıklı olup ziynetleri içerdiği kabul edilemez. Tarafların delilleri toplandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.