Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/14721 K.2012/17663

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı/karşı davalı ile davalı/karşı davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı/karşı davacı vekili Av.... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, sözleşme uyarınca ödenmesi taahhüt edilen ecrimisil bedelinin tahsili, karşı dava ise kira alacağına ilişkindir. Mahkemece davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, mülkiyeti belediyeye ait olan taşınmazın davalı tarafından müvekkiline kiraya verildiğini, belediyenin açmış olduğu davada hükmolunacak ecrimisil bedelinin yarısının davalı kiralayan tarafından ödeneceğinin 01.06.2008 başlangıç tarihli menkul kira sözleşmesinin 4.maddesinde kararlaştırıldığını, davalının 01.03.2005 – 01.06.2008 tarihleri arasındaki döneme ilişkin taahhüdünü yerine getirmediğini belirterek 338.807,50.- TL alacağın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ise mahkemece hükmolunan ecrimisil bedeline bir itirazlarının olmadığını, davacının yargılama giderleri ve vekalet ücretini de sözleşme kapsamına almaya çalıştığını, bunun kabulünün mümkün olmadığını öte yandan 01.03.2008 ile 01.06.2008 tarihleri arasında bir mahkeme hükmü olmaksızın, belediye ile yapılan uzlaşma sonucu ödenen ecrimisil bedelinin müvekkilinden istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 338.807,50 TL alacağın temerrüt tarihi olan 23.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar vermiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı vekilinin asıl davada hükmedilen ecrimisil bedeline yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kiralayanın açtığı karşı dava yönünden; dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-k.davalının tüm davalı-k.davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

3-Davalı-k.davacı vekilinin kira alacağı faizine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davalı kiralayan mülkiyeti ...Büyükşehir Belediyesine ait taşınmazı petrol istasyonu olarak işletilmek üzere 08.08.1997 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme ile

davacı-k.davalıya kiraya vermiş olup dava dışı Belediye tarafından ecrimisil davası açılması üzerine taraflar arasında 03.03.2008 tarihinde “Demirbaş Kira Sözleşmesi” başlıklı ek bir sözleşme akdedilmiştir. Davacı-k.davalı kiracı ile davalı-k.davacı arasında akdedilen sözleşmenin 2.maddesinde 13.08.1997 tarihli kira sözleşmesinin arsa ve binasının kira bedelinin ödenmesine ilişkin hükümleri dışında kalan bütün hükümlerinin aynen geçerli olacağı kabul edilmiştir.

Taraflar arasındaki asıl kira sözleşmesi olan 08.08.1997 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin kira bedelinin geç ödenmesi durumunda uygulanacak faiz oranına ilişkin ek sözleşmede bir değişiklik yapılmadığı gibi asıl kira sözleşmesindeki faiz hükümlerinin uygulanmayacağına ilişkin bir düzenlemeye de yer verilmemiştir.

Ek sözleşmenin 2.maddesi ile 08.08.1997 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin kira bedelinin ödenmesine ilişkin hükümleri dışında diğer hükümlerinin aynen geçerli olduğu kabul edildiğine göre önceki tarihli sözleşmede yer alan faiz hükmü nazara alınarak karar verilmesi gerekir.

Ne var ki 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7.maddesinde “Türk Borçlar Kanunun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76 ncı, faize ilişkin 88 nci, temerrüt faizine ilişkin 120 nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138 nci maddesinin görülmekte olan davalara uygulanacağı” hükmüne yer verilmiştir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 120.maddesinin ikinci fıkrası ile temerrüt faizine sınırlama getirilmiştir. Anılan yasa hükmünde, sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı aynı hükmün birinci fıkrası uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamayacaktır. Görülmekte olan davalara uygulanacak olan bu yasa hükmü dikkate alınmalıdır.

Bu durumda bahsi geçen yasa hükmü ile sözleşme ile kararlaştırılmış temerrüt faizi oranı nazara alınmak suretiyle faize hükmedilmesi gerekirken alacağa yasal faiz işletilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır..