Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/14897 K.2012/16917

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle başlatılmış olan tahliye istekli icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, daha sonraki aşamalarda ise tahliye talebinden vazgeçmiş, alacağın ödendiğini bildirmiştir. Mahkemece alacağın ödenmesi nedeniyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, feragat nedeniyle tahliye talebinin reddine, davacı lehine inkar tazminatına karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin inkar tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince. İ.İ.K.'nun 269/d maddesinin yolamasıyla uygulanması zorunlu olan aynı yasanın 68/ son maddesinde "itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulu halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde alacaklı diğer tarafın talebi üzerine yüzde kırktan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir" hükmü yer almaktadır.

Mahkemece alacağın ödenmesi nedeniyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hükmüne uyulan bozma ilamına göre davacının tek başına tahliye isteyemeyeceği gibi kira alacağını da takip ve dava etme hakkına sahip olmadığından, dava konusuz kalmasaydı bile itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verileceğinden, davalı aleyhine inkar tazminatına hükmedilemez.

Bu nedenle davacının icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı lehine inkar tazminatına karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.