KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2012/15161 E., 2012/15069 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- Ortaklığın giderilmesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, 21 adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş olup, hükmü davalı ... temyiz etmiştir.
Asıl olan duruşma tutanağına yazılıp taraflara tefhim olunan karardır. Sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiği öngörülmüştür. Asıl talepler bakımından kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durum kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açar. İçtihadı Birleştirme Kararında; çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.
Hükümlerin tefhimini düzenleyen HMK.nun 294.maddesine göre hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.
Olayımızda; hükmün tefhim edildiği 10.05.2011 tarihli kısa kararda, dava konusu diğer parseller ile birlikte 882 No’lu parselin de satışına karar verildiği halde gerekçeli kararda822 nolu parsel hakkında her hangi bir hüküm verilmemiş olması kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olmuştur. Bu nedenle HMK.nun 294 ve 10.04.1992 tarih 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun şekilde karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2012/15161, K. 2012/15069, 20 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama