Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/15452 K.2013/8966

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan müspet zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde, davalı ile aralarında imzaladıkları 18/02/2009 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi ile sözleşme konusu yeri ...

Belediyesi şehirler arası ve ilçeler arası otobüs terminali olarak kullanmak üzere kiraladıklarını, ... terminaline ilçeler arası otobüslerin girişleri sözleşme tarihinin üzerinden bir yıl gibi bir süre geçmesine rağmen yönlendirilmediğini, bu nedenle davacı şirketin ..., ..., ..., ..., ... ve ... otobüslerinin terminale girişi sağlanamadığından bu otobüslerin her giriş ve çıkışta ödedikleri kârdan mahrum olduklarını, terminal giriş ve çıkışlarında davacı şirketin zarar uğradığını bu nedenle maruz kaldığı 354.112 TL kazanç kaybının tahsilini istemiştir.

Davalı,otobüslerin yeni yapılacak terminale yönlendirilmesi ile ilgili teklifin il trafik komisyonuna sunulduğunu ve komisyon tarafından reddedildiğini, kendilerinin bu konuda karar verme yetkilerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Kiralanan şeyin ayıpları kiralayanın (davalının) tekeffülü altındadır. Bu ayıplar, kiralananın sözleşme ile güdülen amaca uygun biçimde kullanılmasını veya işletilmesini imkansız kılacak, yahut da bu kullanım ve işletmeyi önemli surette azaltacak çeşitten olmalıdır. Kiracı (davacı) kira parasının indirilmesini isteyebileceği gibi sözleşmeden dönme hakkını da kullanabilir. Kiracının iki seçimlik hakkı vardır.

Ya akdi fesih eder ve akdin feshi nedeniyle maruz kaldığı zararının tazminini ister, ya da ücretten uygun bir miktar indirilmesini ister. (BK. md. 249/2). 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 301. maddesinde de kiraya verenin, kiralananı kararlaştırılan tarihte, sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlü olduğu düzenlenmiştir.

Olayımıza gelince; Taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesi ile, sözleşme konusu yeri ... Belediyesi şehirler arası ve ilçeler arası otobüs terminali olarak kullanmak üzere kiralanmıştır. Taraflar arasında imzalanan 18/02/2009 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 12. maddesinde, sözleşme konusu yerin ... Belediyesi şehirlerarası ve ilçeler arası otobüs terminali olduğu

kararlaştırılmıştır. Dava konusu terminale ilçeler arası otobüslerin girişleri sözleşme tarihinin üzerinden bir yıl gibi bir süre geçmesine rağmen davacı tarafından yönlendirilmediğini, bu durumda davalı tarafından taşınmazın amaçlanan kullanıma elverişli şekilde teslim edilmediği ve bulundurulmadığı iddia edilmişse de taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 12. maddesinde davalı belediyeye dava konusu ile ilgili bir yükümlülük yüklenmediği anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla davalı ...'nin olay ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK.'nun 249/2. Maddesi ve yargılama sırasında yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK.'nun 301.maddesi hükümlerine aykırı eylemi sözkonusu değildir. Davalı kiralananı davacıya sözleşme hükümlerine uygun teslim etmiş, sözleşme hükümlerine aykırı davranışı tesbit edilememiştir. Bu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.