Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/1607 K.2012/2650

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu taşınmazı 28.12.1999 başlangıç tarihli kira kontratı ile davalıya kiraya verdiğini, davalının 2004/Eylül-2008/Mayıs arası döneme ilişkin kira paralarını ödemediğini, müvekkilinin bilahare taşınmazı 13.06.2008 tarihinde üçüncü kişiye sattığını, sözleşme koşulları (artış şartı vs.) ve emsale göre alacağa konu toplam kira parasının belirlenerek tespit edilen miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Dava dilekçesinde harca esas değer 10.350 TL olarak bildirilmiştir.

Davalı vekili, görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğunu, dava tarihi itibariyle davacının kiralananda malik olmadığını bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkilin sahibi olduğu şirketin davacının oğlundan alacaklı olduğunu ve bu alacağın mahsubu gerektiğini, kira paralarının davacının oğluna çek verilmek suretiyle ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece kira sözleşmesinde kararlaştırılan kira parasına yıllara göre ÜFE artış oranları uygulanmak suretiyle 75.067 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 28.12.1999 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kira parasının aylık 230 milyon TL (eski TL) olduğu belirtilmiştir. Artış şartı ile ilgili olarak sözleşmenin özel şartlar 1.maddesinde ise “kira müddeti 1 yıldır, bir yıldan sonra artışı %60 olarak konuşulmuştur” hükmüne yer verilmiştir.

Sözleşmedeki bu koşula göre kira artışının yenilenen her yıl için değil ilk yılı takip eden bir yıl için geçerli olduğunun kabulü gerekir. Davacı ve davalı 2004 yılında kira parasının aylık 400 TL olduğu konusunda ittifak etmişlerdir. Sözleşmede başkaca artış şartı da bulunmadığına göre mahkemece kira borcunun aylık 400 TL’den hesap edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.