Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/16412 K.2012/15830

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde:davalıların mülkiyeti belediyeye ait taşınmazda kiracı olduklarını,dava konusu yerin bulunduğu binanın Belediye Encümenince satılmasına ve kiracıların tahliyesine karar verildiğini, 5393 sayılı Belediye Kanunun 15. maddesine göre 2886 Sayılı Kanunun 75. maddesinden belediyelerinde yararlandığını belirterek, kiralananın tahliyesini istemiştir.Davalı ... vekili belediyenin bugüne kadar taşınmazı satmadığı gibi, 13.01.2011 tarihli ihalenin iptal edildiğini, herhangi bir satış ihalesinin bulunmadığını, davanın reddini savunmuş,davalı ... ise belediye tarafından bir ihtar tebliğ edilmediğini,dava dilekçesi tebliği ile davadan haberdar olduğunu,2011 yılında da kira sözleşmesi yenilenmediği için kira bedeli ödemediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davacı ... ile davalı ... arasında yapılan 01.7.2000 başlangıç ve 31.12.2000 bitiş tarihli, davacı ... ile davalı ... arasında düzenlenen 06.9.2001 başlangıç tarihli ve 31.12.2001 bitiş tarihli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Her iki iş yerinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu uyarınca kiraya verildiği dosya içindeki ihale evraklarından anlaşılmaktadır.Her ne kadar 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu uyarınca kiraya verilen kiralanan ile ilgili olarak taraflar arasında düzenlenen 01.7.2000 başlangıç ve 31.12.2000 bitiş tarihli ve 06.9.2001 başlangıç tarihli ve 31.12.2001 bitiş tarihli kira

sözleşmeleri 6570 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca bir Ocak itibariyle yıldan yıla yenilenerek uzamış ise de, Belediyelere 2886 sayılı Devlet İhale Kanunun 75. maddesinden yararlanma hakkı tanıyan 5393 sayılı Kanunun (15/p-3) yürürlüğe girdiği 13.7.2005 tarihini izleyen yenilenen son dönemin bittiği 01/01/2006 tarihi itibariyle sözleşmenin sona erdiğinin kabulü gerekir.

Artık bu tarihten sonra Yasa gereği sözleşmenin 6570 sayılı Kanunun 11.maddesi uyarınca yıldan yıla yenilenmesi olanağı kalmadığından, davalı kiracı fuzuli şagil durumuna düşmüştür. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/12/2010 gün ve 2010/13-671-696 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Davacı 09.12.2010 keşide ve 13.12.2010 tebliğ tarihli ihtarı ile sözleşmenin yenilenmeyeceğini davalılara bildirdiğine göre hiçbir neden aramaksızın tahliyeye karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.