Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/16825 K.2013/478

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; Davacının, ...’nin müdürü olduğunu, davacı vekili 12.12.2011 havale tarihli dilekçesinde açıklamıştır. Limited şirket ortağı ve müdürü olan davacının mevcut bir işi olduğunun kabulü gerekmekte olup, ihtiyacının samimi ve zorunlu olduğu söylenemez.

Kabule göre de; ihtiyaç iddiasını kanıtlama yükü davacıya ait iken, ispat yükü ters çevrilip davalı tarafa yükletilerek davacının yeminli beyanı üzerine davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.