Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/17191 K.2013/9863

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, delillerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu dükkâna davalılardan ... ile birlikte yarı yarıya malik olduğunu, davalılardan ...’ın müvekkilinin rıza ve bilgisi dışında dava konusu dükkânı diğer davalı ...'ya kiraya verdiğini ve kira bedellerini tahsil ettiğini belirterek aylık 600 TL'den 2008 yılı Ocak ayından 2010 yılı Mayıs ayına kadar işlemiş olan kira bedellerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili, davalı ... ile ... arasında kira sözleşmesi kurulduğunu, ancak bu kira sözleşmesinin 31.06.2008 tarihinde karşılıklı olarak fesih edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan davalılar ... ile ... arasındaki 01.04.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalılar arasındaki kira sözleşmesinde kira bedeli aylık 200 TL olarak kararlaştırılmış ise de, yine davacı ile davalı ... arasındaki ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.11.2007 gün ve 2006/777-2007/1321 sayılı davası ile kira bedeli aylık 600 TL olarak tespit edilmiş ve bu karar kesinleşmiştir.

Kira sözleşmesi mahkeme kararı, kiralananın yok olması veya tarafların rızası ile ortadan kalkar. Olayımızda, davalı kiraya veren ile diğer davalı kiracı arasında düzenlenen 31.06.2008 tarihli tutanakla kira sözleşmesi karşılıklı olarak fesh edilmiş, bu tarihten sonra bir üçüncü kişiye kiraya verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece aylık 600 TL den fesih tarihine kadar işleyecek kira parası hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.