Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/1878 K.2012/5211

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun yasal süresinde itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda gösterilen yazılı gerekçelere göre, temyiz eden davalının tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.08.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedelinin 1.500 TL olduğu, sözleşmenin özel şartlar bölümünün 5.maddesinde ise kira bedellerinin her ayın ilk beş gününde peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar.

Davacı 05.08.2011 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2011 yılı Temmuz ve Ağustos ayları kira bedelleri 3.000 TL ve 25,15 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 3.025,15 TL'nin tahsilini istemiş, davalı borçlu süresinde yaptığı itirazında alacaklıya borcu olmadığını bildirmiştir. Borçlar Kanunu'nun 257.maddesi uyarınca kiracı, kira bedelini sözleşme ile kararlaştırılan günde ödemek zorundadır. Borcun istenebilmesi için öncelikle borcun muaccel olması gerekir.

Takibe konu Ağustos ayı kira bedeli sözleşmeye göre Ağustos ayının ilk beş günü içinde ödeneceğinden takip tarihi itibariyle henüz istenebilir hale gelmemiştir. Bu durumda mahkemece Ağustos ayı kira bedeline yönelik itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.