Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/1914 K.2012/4495

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının kiracı olarak bulunduğu dükkanın 15.1.2010 tarihinde davacı tarafından satın alındığını, davacının halen kurucusu ve hakim ortağı olduğu ... Tekstil Kimya Ltd.Şti. adı altında ticari hayatına devam ettiğini, kumaş ticareti faaliyetini daha verimli sürdürebilmesi için işyerine ihtiyacı nedeniyle satın aldığını ve iktisaptan itibaren 1 aylık süre içinde noter ihtarının tebliğ edildiğini ancak tahliye edilmediğini bildirerek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını, davacının ihtiyacını karşılayabilecek birden fazla taşınmazı bulunduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu yapılan işyerinin önceki malik tarafından davalıya kiraya verildiği konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı, kiralananı önceki malikten 15.1.2010 tarihinde satın almıştır. İhtiyaçlı davacının ortağı bulunduğu ... Tekstil Kimya Ltd.Şti. kumaş ticareti alanında faaliyet göstermektedir. 25.10.2002 tarihli ticaret sicil gazetesinden davacı ...'un 10 yıl süre ile şirketin müdürü olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, limited şirket müdürü olup, işsiz sayılamaz. Öte yandan gerçek kişiye ait taşınmazın şirket ihtiyacı için de tahliyesi istenemez. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.