KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2012/3722 E., 2012/6406 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2012
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- İtirazın kaldırılması ve Tahliye
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacı ile tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı alacaklı, 10/06/2011 tarihinde başlattığı icra takibinde 18/10/2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli sözlü kira akdine dayanılarak 5.000.- TL kira alacağı, 2.120,00.-TL faiz olmak üzere 7.120.-TL alacağın davalıdan tahsili ile kiralananın tahliyesini talep etmiş, takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı borçlu, yapılmış bulunan sözleşme gereğince kira parasının peşin olarak ödendiğini ve 18/06/2006 tarihli beş yıl süre ile kira borcu olmadığını bildirmiştir.
Davalı borçlunun temyiz dilekçesine eklediği ve icra takibine itirazı sırasında da sunduğunu belirttiği, aynı taraflar arasında aynı taşınmaza ilişkin düzenlenen 18/10/2006 tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesinin ilk sayfasında ve özel şartlar 3.maddesinde beş yıllık kira bedelinin peşin ödendiğinin yazılı olduğu görülmektedir.
O halde davalının temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu 18/10/2006 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ve sözleşme eki özel şart hükümleri, takibe itirazındaki beyanları ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2012/3722, K. 2012/6406, 20 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama