Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/4041 K.2012/7332

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki haklı ihtar nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliyeye karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/e maddesi uyarınca iki haklı ihtar nedeniyle açılacak tahliye davasının yerleşik içtihatlar uyarınca kira sözleşmesinin bitiminden itibaren bir ay içerisinde açılması zorunludur.

İki haklı ihtar nedeniyle açılan davada tahliyeye karar verilebilmesi için kiracının bir kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet vermiş olması gerekir. İhtar tebliğinden sonra yapılan ödemeler iki haklı ihtarın oluşmasına engel teşkil etmez. Süresiz sözleşmelerde ve kira parasının yıllık ödenmesi gereken hallerde ve bir yıldan kısa süreli sözleşmelerde iki haklı ihtar oluşmaz.

Kira sözleşmesinde muacceliyet koşulunun bulunması halinde muaccel (istenebilir) hale gelen kiranın tek ihtarla istenmesi gerektiğinden bu kira parasının bölünüp değişik ihtarlarla istenerek iki haklı ihtara konu yapılması mümkün değildir.

Olayımıza gelince. Davacı ile davalı arasında 01.08.1994 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde muacceliyet şartı bulunmuyorsa da, davalı tarafından temyiz aşamasında kira sözleşmesine ek olarak düzenlenen 15.08.1994 tarihli “Kira sözleşmesi ilave şartları” başlıklı belge ibraz edilmiştir.

Bu belgede, kira parasının her dört ayın başında olmak üzere, dörder aylık ödeneceği, vadesinde ödenmemesi halinde dönem sonuna kadar yıllık kira parasının muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Bu belgenin doğru olması halinde, muacceliyet koşulu nedeniyle iki haklı ihtar gerçekleşmez.

Bu durumda, mahkemece davalıdan dayandığı 15.08.1994 tarihli “Kira sözleşmesi ilave şartları” başlıklı belgenin aslı getirtilip üzerinde durularak, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm kurulması doğru değildir.