Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/4969 K.2012/6776

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... Sağlık Hiz.San. ve Tic.A.Ş. ile müvekkili ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Kurumu arasında düzenlenen 01.04.1997 tarihli ve 12 yıl süreli kira sözleşmesi ile hastane binasının bazı bölümlerinin kiraya verildiğini, müvekkilinin başarılı çalışmaları, ...'un Avrupa Yakasının olağanüstü gelişmesi,

nüfus artışı yaşanması ve buna bağlı olarak ruh ve sinir hastalıkları vakalarındaki artışlar nedeni ile Hastanenin mevcut ihtiyaçlarını karşılamayacak duruma geldiğini, hasta sayısının arttığını, Bu nedenle hastane binası içinde bunu karşılamaya yönelik bir çok yenileme yaptıklarını, müvekkilinin elindeki mevcut yapının ihtiyacı karşılayamaması sebebi ile davalı şirkete kiraya verilen bölüme de ihtiyacı olduğunu bildirerek akdin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, davacının elindeki blokların ihtiyacını karşılayama yeterli olduğu gibi, hasta sayısında bir artışın söz konusu olmadığını, kiralayanın elinde bulunan bazı kısımların hali hazırda kullanılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, bilirkişiler 25.11.2010 havale tarihli raporlarında, davaya konu mecurun 28.654 m2 alanlı parsel üzerinde yer aldığını ve bünyesinde A, B, C, D, E ve F blokları barındıran hastane kompleksi halinde olduğunu, kiralananın F bloğun zemin katının yarısı ve birinci katının tamamı ile E bloğun zemin katının yarısının davalı tarafından, kalan kısmının ise davacı ...

Hastanesi tarafından kullanıldığını, muhtemelen yapının korunması gerekli kültür varlıklarından olduğunu, davacıya ait hastanenin, beyanlara göre 150-200 yataklı olup, polikliniğinin ise girişteki ilk binanın zemin katında bulunduğunu, davacının kulandığı E bloktaki 3. no'lu erkekler koğuşunun boş olduğunu ve burasının geniş bir alanı kapsadığını, hastane yönetiminin beyanına göre tadilat amacı ile boşaltıldığını, A blok zemin katında ise hastane yönetimi ile poliklinik ve vezneler bulunduğunu, bina içinin sıkışık durumda olduğunu,

davalının kullandığı bölümlerin davacının ihtiyaç duyduğu hizmet birimleri ve ek hizmet üniteleri şeklinde kullanımlarına uygun olabileceğini, bu tür hizmetlerin buralarda verilebileceğini/görülebileceğini, bu yerlerin hastane binası olarak değerlendirilebileceğini, aynı hastanenin içinde yer alması nedeni ile ideal olduğunu, kiralanan kısımların davacı tarafından hem sağlık hemde fen yönünden hastane üniteleri şeklinde değerlendirilmesinin mümkün olduğunu bildirmişler, mahkemece bilirkişi raporu yeterli görülerek davalının ihtiyaç nedeni ile tahliyesine karar verilmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere, ihtiyacın samimi ve gerçek olması yanında zorunlu olmasıda gerekir. Alınan bilirkişi raporunda, davaya konu kısmın davacının ihtiyacını karşılamaya uygun olduğu belirtilmiş ise de; zorunluluğu da bilirkişi raporunda değerlendirilmemiştir.

Bilirkişi raporlarında boş olan kısımların, yeterince açıklanmadan boş tutulmasının davacının beyanlarına göre tadilat maksatlı kabul edilmiş, ayrıca toplam 6 bloktan oluşan kompleksin A, F ve E bloğu dışındaki yapıların ne amaçla kullanıldığı tartışılmamış ve davacının ihtiyacının zorunluluğu ve gerçekliği noktasında değerlendirmeye tabi tutulmamıştır. Bu nedenle bilirkişi raporu ve yapılan keşif hüküm kurmaya ve denetime elverişli değildir.

Mahkemece yeninden mahallinde keşif yapılarak, davacı hastanenin kiralanana hangi alanda ihtiyaç duyduğu hususu da açıklattırılarak, davalının savunması doğrultusunda, taşınmazdaki tüm bloklar, davacının ihtiyacı yönünden değerlendirilerek, ihtiyacın samimi, gerçek ve zorunlu olup olmadığı hususunda denetime elverişli bir rapor alınarak hüküm kurulması gerekiren, eksik inceleme ile davanın yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.