Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/5666 K.2012/12195

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, miras bırakanın ölüm tarihinden başlayarak kira parasından miras payına tekabül eden kısmının davalı kiracıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, miras bırakan ...’a ait bağımsız bölümde davalının kiracı olduğunu, ...’ın 08.01.2008 tarihinde öldüğünü, ölüm tarihinden sonra kira paralarından miras payına düşen kısmının ödenmesi konusunda davalıya ihtarname keşide ettiklerini, ancak davalının kira paralarını ödemeye yanaşmadığını belirterek 2.970 TL alacağın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuş, mahkemece, kiralanandaki el birliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine ilişkin yargı kararı uyarınca davacının payının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacının kiralanandaki miras payına yönelik alacak isteminde bulunduğu, kiralanan taşınmazın davacı ve dava dışı diğer mirasçılar arasında elbirliği mülkiyetine konu olduğu, yargılama aşamasında el birliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine ilişkin yargı kararının dosyaya ibraz edildiği çekişmesizdir.

Miras ortaklığını oluşturan mirasçılar terekedeki mal varlığı değerleri üzerinde tek başlarına veya birkaçı birlikte tasarrufta bulunamazlar. Aynı kural çerçevesinde, murisin kiralayan sıfatıyla alacaklı olduğu kira parası yönünden de mirasçılar elbirliği halinde mülkiyet hükümleri gereğince kendi payları veya alacağın bütünü üzerinde hak ileri süremezler.

Mirasçılardan biri veya birkaçının tereke adına hareket ederek alacağın tamamını dava konusu etmesi halinde 11.10.1982 gün ve 3/2 sayılı YİBK’na göre dava dışı ortakların muvafakatlerinin alınması ya da miras şirketine mümessil tayini suretiyle davanın görülmesi mümkün ise de olayımızda olduğu gibi davacı ortağın kendi payına ilişkin istemde bulunması hukuken mümkün değildir.

Dava şartına ilişkin dava tarihindeki bu eksikliğin sonradan giderilmesi de söz konusu olmayıp açıklanan nedenlerle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.