Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/5894 K.2012/9212

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun yasal süresinde itirazı üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 63.594,32 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve karara esas alınan 1.3.2000 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 855 TL olup, her ay peşin ödeneceği ve özel şartlar bölümünün 6.maddesinde bir yıl sonra kiracı ile tekrar anlaşma sağlanırsa kira bedeli otelin tek kişilik odasının 100 geceleme ücreti kadar olacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar.

Davacı anılan sözleşmeye dayanarak 22.04.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 1.11.2006-22.04.2010 arası ödenmeyen kira bedelleri toplamı 85.175,18 TL ve 4831,45 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini istemiş, ödeme emrinin 3.5.2010 tarihinde tebliği üzerine davalı itirazında kira alacağının nasıl hesaplandığının anlaşılamadığını, sözleşmenin özel şartlar 6. maddesinde bir aylık kira bedelinin hesaplanma yönteminin belirtildiğini,

bu maddeye göre tek kişilik geceleme ücreti baz alındığında böyle bir borcun oluşmasının mümkün olmadığını bildirmiş ve yargılama sırasında kiralanan otelin kira bedeli belirlenirken tek kişilik geceleme ücretlerine kahvaltı fiyatlarının dahil edilemeyeceğini savunmuştur.

Tarafların iddia ve savunmaları davacının dayandığı sözleşmenin 6. maddesine göre aylık kira miktarının belirlenmesi yargılamayı gerektirdiğinden mahkemece bu yönden istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi kabule göre de İİK. nun 269/1 maddesinin göndermesiyle Borçlar Kanununun 260. maddesindeki otuz günlük süre beklenmeden 17.05.2010 tarihinde icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunması da doğru değildir.

Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.