Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/6000 K.2012/8884

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının taşınmazı 15.10.2008 tarihinde iktisap ettiğini, işyeri olarak taşınmaza ihtiyacı olduğunu, ayrıca davacı ile davalı arasında kira sözleşmesi bulunmadığını belirterek, 6570 Sayılı Yasanın 7/d ve 12/1,3 gereği davalının tahliyesini istemiştir. Davalı, eski malikle yapılan sözleşmenin devam ettiğini, taşınmazın 6570 sayılı yasaya tabi olmadığını, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını ve davanın reddini savunmuştur.

Kiralanana ait kira sözleşmesi 01.05.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olup, bu sözleşmenin özel şartlar üçüncü maddesine göre taşınmazın otopark olarak kiraya verildiği görülmektedir. Kira sözleşmesi eski malik ile dava dışı ... arasında imzalanmış olup, kiracı ...'dır. Kiralanan boş arsa – otopark olarak kiraya verildiğine göre kiralananın Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğu, bu taşınmaz hakkında 6570 sayılı yasa hükümlerinin uygulanamayacağı kuşkusuzdur. Değerlendirme ve incelemenin buna göre yapılması gerekirken, uygulanacak yasa maddelerinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, hükmün bozulması gerekmiştir.