Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/6152 K.2012/12082

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı ve davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiracı tarafından açılan araç kira sözleşmesinin kiralayan tarafından erken feshedilmiş olması nedeni ile yoksun kalınan 10.000-TL kazanç kaybı alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı ...’ye karşı açılan davanın reddine, davalı ...’ye karşı açılan davanın kabulüne, 10.000-TL tazminatın tahsiline, fazlaya ilişkin istemin saklı tutulmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına kazanç kaybından yeni hat sahibi olan davalı ...'nin sorumlu tutulamayacağının anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, davacı ... ile yolcu taşıması minibüs hattı plaka sahibi ... arasında 10.02.2008 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi yapıldığını, ...’nin kira süresi sona ermeden yolcu taşıma minibüs hattını diğer davalı ...’ye satarak hattını devrettiğini, yeni hat sahibi ...’nin davacının hattı işletmesine izin vermediğini, aylık 3.000-TL net kar ile hattın çalıştırıldığını, bu gelirden yoksun kaldığını,

kira sözleşmesinin 7. maddesinde yazılı kira süresi sona ermeden hattın devredilmiş olması nedeni ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile 10.000-TL yoksun kalınan karın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davacı ile minibüs hattı işletilmesine ilişkin 10.02.2008 tarihli kira sözleşmesini yaptıklarını, ekonomik sebeplerden ötürü hattı ...’ye satmak zorunda kaldığını, ... hattı satın alırken kiracının kira süresinin bitimi 10.02.2010 tarihine kadar hattı işletmesine izin vereceğini şifahi olarak beyan ettiğini, ancak adı geçenin yeğeni adına hattın tescilini yaptırdığı için davacıya hattı işletmesi için izin verilmediğini ve kiracılığının sona erdirildiğini, ...’nin kötü niyetli kasıtlı davranışı nedeni ile davacının mağdur olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ise, dolmuş hattını ...’den satın aldığını, buna ilişkin devir sözleşmesi yapıldığını, devlet memuru olması nedeni ile hattı yeğeni olan Mahmut Akbulut adına yaptırdığını davacının aracı 10 yaşından büyük olduğu için emniyet tarafından yeniden ruhsat verilmediğini, Mahmut Akbulut tarafından davacının hattı çalıştırılmasına izin verilmediğinden bu davanın açıldığını, kendi kusurunun bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davacı ile davalılardan ... arasında düzenlenen 10.02.2008 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli 23 M 0005 plakalı minibüs yolcu hattı kira sözleşmesi hususunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin 7.maddesi ile hat sahibi tarafından kira süresi dolmadan minibüs hattının satılması veya kiracının çıkarılması halinde kiracının mağduriyetini hat sahibi gidermek zorundadır hükmü bulunmaktadır.

Tarafların serbest iradeleri ile düzenlenen bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı, söz konusu minibüs hattının satılması nedeni ile bu hatta yolcu taşıma işi yapamadığından kazanç kaybına uğramıştır. Haksız fesih nedeni ile kazanç kaybı hesaplanırken davacının ödemek zorunda olacağı kira bedelinin de göz önüne alınması gerekir.

Bilirkişi incelemesinde davacının kazanç kaybı hesaplanırken minibüs hattına ödenmesi gereken aylık kira bedelinin dikkate alınıp alınmadığı anlaşılamamıştır.

Davacının haksız fesih nedeni ile uğradığı zararı hesaplanırken, ödemek zorunda kalacağı aylık kira miktarının düşülüp düşülmediği konusunda ek rapor alınarak bilirkişi tarafından hesaplanacak kazanç kaybı miktarından işletme riski alınmaksızın kazanç kaybı peşin istendiğinden hakkaniyet ilkesi gereği bir miktar hakkaniyet indirimi de yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.