Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/6927 K.2012/9719

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve konut ihtiyacı nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde kirada oturduğunu ve kendi konut ihtiyacı nedeni ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur.

1-Harçlar Kanunu 17. maddesinde tahliye davalarında bir yıllık kira bedeli üzerinden harç alınması gerektiği, 28. maddesinde ise alınması gereken harcın dörtte birinin peşin alınacağı ve kalanın ise kararın verilmesinden itibaren iki ay içerisinde ödeneceği, 32.maddesinde de yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı ve 30. maddesinde ise muhakeme sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde belirtilen değerden fazla olduğunun anlaşılması halinde yalnız o celse için muhakemeye devam olunacağı, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunamayacağı hüküm altına alınmıştır.

Olayımızda her ne kadar dava dilekçesinde dava değeri 2300 TL gösterilmiş ise de, davalı 3 aylık kira parasının 9900 $ olduğunu ileri sürmüş buna ilişkin ödeme belgelerini dosyaya sunmuştur. Bu durumda davalının kabul ettiği bu bedel üzerinden yukarıdaki esaslara göre harcın tamamlattırılarak, ondan sonra yargılamaya devam olunması gerekirken yazılı şekilde harç tamamlattırılmadan yargılamaya devam edilmesi doğru değildir.

2-İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Davacı dava dilekçesinde kirada oturduğunu belirterek, kendi konut ihtiyacına dayandığına göre ihtiyacının varlığı davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Mahkemece davacıya ihtiyaca ilişkin delillerin toplanması için imkan verilmeli göstereceği delillerin toplanması, varsa mukabil delillerin de sorulup toplanması ve varılacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.