Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/7262 K.2012/13151

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım (yargılamanın yenilenmesi) davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, yargılamanın yenilenmesine ilişkindir. Mahkeme davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı tarafından açılan şûf'a davasında mahkemenin 16.09.2004 günlü ve 2002/713 Esas, 2004/347 Karar sayılı kararı ile davacının şûf'a hakkına kabul ettiğini ve dava konusu yeri müvekkiline verdiğini, daha sonra Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 7.3.2005 günlü ve 2005/324 Esas 1858 Karar sayılı kararı ile "tarafların delillerinin toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi" gerekçesi ile kararı bozduğunu, bidayet mahkemesinin tarafların delillerini inceleyip, tanık beyanlarına dayanarak davayı reddettiğini bu davada tanıkların davalı ile işbirliği yaparak yalan beyanda bulunduklarını,

davalının hileli yollara başvurduğunu iddia ederek HUMK.nun 445/7-4 maddesi gereğince yargılamanın yenilenmesini istemiştir. Davalı ise davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, deliller mahkemece takdir edilerek kararverilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ceza davasının bekletici mesele yapılmasına ilişkin temyiz itirazına gelince; HMK.'nın 375.maddesi'nin ikinci fıkrasına göre "Birinci fıkranın e, f ve g bentlerindeki hallerde yargılamanın iadesinin istenebilmesi, bu sebeplerin kesinleşmiş bir ceza mahkûmiyet kararı ile belirlenmiş olması şartına bağlıdır" davacının yalancı tanıklık yaptıkları iddia ettiği kişiler hakkında Asliye Ceza Mahkemesinde ceza davası açılmıştır. Dava beraatla sonuçlanmış ancak karar henüz kesinleşmemiştir. Bu dava sonucunda verilen karar görülen davanın sonucunu etkileyeceğinden bekletici mesele yapılması gerekir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.