Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/7511 K.2012/13593

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve ziynet eşyalarının mümkünse aynen değilse bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı tarafından ziynet eşyalarına ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, nişan ve düğünde takılan iki adet bileziğin ve davalının yedinde kalan eşyaların aynen ya da bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, bozdurulan takıların davacının sağlık giderleri için harcandığını savunmuştur. Mahkemece davalı koca, ziynet eşyalarını davacı kadının onayı ile bozdurup ev ihtiyaçları veya her iki tarafın sağlık giderleri için harcadığından dolayı davalının ziynet eşyalarının iadesinden veya bedelinin ödenmesinden sorumlu olmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır. Ancak ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğini, kadının isteği ve onayı ile bozdurulup ihtiyaçlar için harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Davada davacıya ait olduğu anlaşılan dava konusu altınların evliliğin devamı sırasında davalı tarafından bozdurularak ev ihtiyacı ve sağlık nedenleriyle harcandığı davalı yanca kabul edilmektedir. Davalı koca kadının iade edilmemek üzere kendi rızası ile ziynet eşyalarını verdiğini tanık anlatımları ile kanıtlayamamıştır. Bu nedenle dava konusu ziynet eşyalarını davacıya iade ile mükelleftir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan ziynet eşyalarına ilişkin talebin reddedilmesi doğru değildir.