Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/7885 K.2012/10094

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş hükmü davalı vekili temyiz etmiştir 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince

Davacı vekili; davalının müvekkiline ait taşınmazda 01.01.2000 başlangıç tarihli sözleşme uyarınca kiracı olduğunu, kira paralarının banka hesabına ödendiğini, davalının kiralananı 31.10.2009 tarihinde tahliye ettiğini ancak 2005 yılı kira parası olan 23.400 TL, 2007 yılı kira parası olan 25.000 TL ve 2009 yılı Mart ayından Ekim ayına kadar 17.600 TL olmak üzere toplam 66.000 TL kira borcunu ödemediğini belirterek toplam 66.000 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili ise müvekkilinin taşınmazda kiracı olmadığını, kiralananın oğlu ... tarafından işletilmekte olduğunu, kira paralarının da oğlu tarafından ödendiğini, ödenmemiş kira borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece alacak isteminin senelik 18.300 TL kira parası üzerinden kabulü ile toplam 49.800 TL alacağın davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davada 01.01.2000 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanılmış olup davalı sözleşmeyi kiracı sıfatıyla imzalamıştır. Davalı işyerinin 1993 yılından 2009 yılına kadar kesintisiz olarak dava dışı oğlu ... tarafından çalıştırıldığını, kira paralarının da oğlu tarafından ödendiğini kendisinin kiracı konumunda olmadığını savunmuş ise de yazılı sözleşmenin aksi yöntemine uygun delillerle kanıtlanabilmiş değildir.

Sözleşmede kira parası aylık 500 TL olarak belirlenmiş ve artış şartı öngörülmemiştir. Davacı dava dilekçesinde kira parasının 2005 yılı için senelik 23.400 TL, 2007 yılı için senelik 25.000 TL ve nihayet 2009 yılı için aylık 2.200 TL olduğunu belirterek toplam 66.000 TL alacak isteminde bulunmuştur. Davacı kiralayan kira parasının miktarını kanıtlamakla yükümlüdür. İddia edilen yıllık kira tutarına göre davacı bu iddiasını ancak yazılı delille kanıtlamak durumundadır.

Kira bedeli konusunda uyuşmazlık bulunması halinde mahkemece davacıdan kira miktarına ilişkin tanık dışındaki delillerinin, varsa davalıdan karşılık delillerinin sorulup toplanması, gerekirse dava dilekçesi ve delil listesinde "sair deliller" denilmek suretiyle yemin deliline de dayanıldığından kira parası miktarı yönünden davacı tarafa davalıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Banka hesabına davalı tarafından kira ödemesi adı altında miktar ve aylar itibariyle tutarsız olarak yapılan ödemeler toplamı kira bedeline ilişkin uyuşmazlığın çözümünde esas alınamaz. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek kira parasına ilişkin uyuşmazlığın, davacının banka hesabına 2003 yılında kira ödemesi olarak yapılan toplam tutar esas alınmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır.