Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/8382 K.2012/9766

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden inşaat nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkili ...’in maliki olduğu taşınmazın 15.07.1999 tarihli sözleşme ile davalıya kiraya verildiğini, müvekkilinin kiralayan olduğunu, taşınmazda esaslı surette tamir, tevsi ve güçlendirme yapılacağından kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise savunmasında kiralananın tamir, tevsi ve güçlendirmeye ihtiyacı olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Hükme esas alınan 15.07.1999 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme kiralayan ... ile kiracı ... arasında imzalanmıştır. Dava sözleşmeye göre kiralayan tarafından yeniden inşaat nedeniyle açılmıştır.

Dava açıldığında dava konusu taşınmaz tapu kaydına göre ¾ oranında davacı ..., ¼ oranında ise ... adına kayıtlı iken yargılama sırasında davacıya ait olan ¾ payın, 23.08.2011 tarihinde ..., ... ve ... adlarına 1/3 er hisse olarak intikal görmüş olduğu dosya arasındaki tapu sicil kaydından anlaşılmaktadır. Kiralayan malikin, yargılama sırasında kiralananı satarak mülkiyet hakkını devir etmesi halinde kiralananla olan bağı kesilmiş olacağından dava hakkı da sona erecektir.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 9.6.2004 tarih, 2004-6/341 – 358 sayılı ilamı da bu yöndedir. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.