Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/9215 K.2012/12353

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, eşler arasında çeyiz ve ziynet eşyası alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece bir kısım eşyalar yargılama sırasında iade edildiğinden, iade edilen eşyalar yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, bir kısım çeyiz eşyası ve ziynet eşyaları yönünden davanın reddine, bir kısım eşyalar yönünden ise davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kabul edilen eşyalara ilişkin olarak davalı tarafından, reddedilen eşyalara yönelik olarak da katılma yolu ile davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacının ve davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması nedeni ile, 492 Sayılı Harçlar Kanuna göre kabul edilen kısım üzerinden, harca ilişkin olarak hüküm kurulmaması doğru değil ise de, bu nedenle hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasına “Mahkemece hüküm fıkrasının (1). ve (3). bendinde kabul edilen eşyaların değeri olan 58.960 TL üzerinden 492 Sayılı Harçlar kanunu gereğince alınması gereken 3.502,20 TL harcın peşin alınan 8.122,40 TL'den mahsubu ile fazla alınan,