Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/10505 K.2014/3271

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 15.08.2011 tarihinde başlayan dönemden itibaren aylık kira bedelinin net 20.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiş, davalı, sözleşmede artış şartı düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 15.08.2008 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli olup TÜİK'in açıkladığı ÜFE oranında artış yapılacağı, 3.yılın sonunda artışın ÜFE+%10 olacağı ve 4.yılın sonunda artışın ÜFE oranında yapılacağı kararlaştırılmıştır. Kira parasının serbest irade ile emsal ve rayice uygun olarak belirlendiği tarihten itibaren birinci ve ikinci yıl sonunda TÜİK tarafından yayınlanan ÜFE oranında artırılması, üçüncü yıl sonunda ÜFE+%10 olacağı, dördüncü yılda ise ÜFE oranında artırılacağı düzenlenmiştir. Bu sözleşmedeki kira artışı ile ilgili özel şartların kira süresinde aynen uygulanması gerekmektedir. Bilirkişi ek raporunda da bu rakam net 9.106 TL olarak belirlenmiştir.

Taraflar arasında kira parasının miktarına ilişkin olarak bir uyuşmazlık bulunup, mahkemeye müracaat edildiğine ve kira parasının dava yoluyla tespiti istenildiğine göre davalı taraf artırılması istenen veya karar verilecek miktarı ödemeye başlasa bile dava reddedilmeyip, bu miktar hüküm altına alınarak bir tespit kararı verilmelidir.

Davalının tespit edilecek miktarı kabul ederek ödeme yapması dava açılmasına sebep olup olmaması ve yargılama giderinden sorumluluğu (1086 sayılı HUMK md.94) yönünden etkilidir.

Bu nedenle, 15.08.2011 dönemine ait kira parasının sözleşmedeki artış şartına göre Mahkemece TÜİK'in yayınladığı ÜFE +%10 oranına göre belirlenmesi ve bu bedelin hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.