Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/10538 K.2014/3058

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, müvekkillerine ait işyerinin 01/01/2008 başlangıç tarihli 3 yıl süreli sözleşme ile davalıya kiralandığını, aylık kira bedelinin 10.758,00 TL olarak ödendiğini belirterek 01/01/2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 10.758,00 TL olan aylık kiranın 4.242,00 TL artırılarak net 15.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili kira artışlarını TEFE-TÜFE ortalamasına göre yaptığını, davacıların talep ettikleri zammın yüksek olduğunu, aylık kira parasının 2013 yılında 11.566,00 TL'ye yükseltildiğini, bu artışın yeterli ve uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş, dilekçesi ekinde 2013 yılı Ocak ayı kira parasının 11.566,00 TL olarak ödendiğine dair banka ödeme dekontlarını dosyaya sunmuştur.

Mahkemece, 01/01/2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık kirasının 13.447,50 TL olarak tespitine, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ve davalı vekilinin kira parasının miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 01/01/2008 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli olup, aylık kira bedeli 7500 TL olarak belirlenmiş, belirlenen kira bedelinin net olduğu stopajın ayrıca kiracı tarafından yatırılacağı, kira bedelinin her yıl toptan eşya fiyat endeksleri ve TEFE ve ÜFE toplamının yarısı oranında ve emsallere göre artırılacağı, kararlaştırılmıştır.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin üzerinden üç artış yılından fazla zaman geçtiği için tespiti istenen dönemde kira parası 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gözönünde tutularak, hak ve nesafet esaslarına uygun olarak takdir edilmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre kural olarak hak ve nesafete göre belirlenecek kira bedeli endeks uygulamasına göre saptanacak miktardan az olamaz.

Böyle bir uygulama 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına ve orada vurgulanan "hak ve nesafet" ilkesine aykırıdır. Bundan ayrı olarak yeni donem kira parası tespit edilirken, hükmedilen kira parasının davalı tarafından yeni dönemde artırılarak ödenen miktardan az olamayacağı da gözönünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, 01/01/2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık kira parasının 13.447,50 TL olarak tespitine karar verilmiş, hükmün gerekçesinde de tespit edilen 13.447,50 TL kira parasının brüt kira parası olduğu 2012 yılı için ödenen net kiranın 10.758,00 TL olduğu açıklanmıştır. Sözleşmenin 6. maddesi gereğince taraflar arasında kararlaştırılan kira bedeli net kira bedeli olup, stopajı ayrıca kiracı tarafından yatırılacağından, hak ve nesafete göre tespit edilecek kira parasının yeni dönemde davalının tespite konu 01/01/2013 tarihinden itibaren ödediği net kira bedeli 11.566,00 TL kira parasından az olamayacağı da gözönünde bulundurulmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, mahkemece 13.447,50 TL brüt (10.758,00 TL net) kira parasına hükmedilmesi doğru değildir.

Kabule göre de mahkemece her ne kadar hükümde ve hükmün gerekçesinde davacının davada % 63 oranında haklı olduğu kabul edilerek yargılama masraflarının % 63 oranına göre taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmiş ise de, kira parasına belirlenen oranda artış yapılmadığından tarafların bu yöndeki temyiz itirazları da yerindedir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.